Op avontuur met Robert op Curacao

Wil je graag op de hoogte blijven van Roberts belevenissen ver weg op Curacao?

Nou wij wel!
Wie wij zijn?
Al die zielige collega’s die achterblijven in dit kikkerlandje in de (verstoken van enig zonlicht) Bibliotheek van DNB.

Dus Robert, settel je snel, zorg voor een logeerkamer, zwembad, uitzicht op zee en voor sommigen onder ons een privé-butler en we komen er aan (voor technische assistentie natuurlijk!). Bon bini, Curaçao !!!

Ongelooflijk nieuws……!

EL PASO – De Antilliaanse sprinter Shurandy Martina heeft het kersverse wereldrecord van Justin Gatlin op de 100 meter geëvenaard. Een dag nadat olympisch- en wereldkampioen Gatlin vrijdagavond tijdens de Super Grand Prix in Doha met 9,76 seconden de snelste tijd ooit op de klokken had gezet, was Martina bij universiteitswedstrijden in El Paso, Texas, net zo snel. De inwoner van Curaçao werd tijdens zijn race echter gesteund door een rugwind van liefst 6,1 meter per seconde. Een rugwind van maximaal twee meter per seconde is de toegestane limiet.
Voor de 21-jarige atleet van Rotterdam Atletiek was het vanzelfsprekend zijn snelste tijd ooit.

EINDELIJK!
Klik hier om naar de einduitslag van de quizz te gaan.
BRRRRR….SHAKEN!!!!!!

Ik zal in deze log, waarschijnlijk de één voor laatste vanaf Kòrsou, wat losse eindjes aan elkaar vast gaan knopen. Typische dingen, die me als makamba zijnde, verbazen of opvallen en die ik in alle voorgaande logs (voor zover ik het zelf weet) niet heb genoemd of beschreven, zal ik nog gauw even voorbij laten gaan. En mede door de zeer positieve reaktie van Els heb ik extra veel zin om er iets leuks van te maken.

Als men het hier heeft over een gebeurtenis die in de toekomst gaat plaatsvinden, kan een yu di Kòrsou (ofwel Curaçaoënaar) het nooit laten om de woorden “ku Dios ke” (spreek uit: koe djos ke) toe te voegen. Na de voor mij luchtige uitdrukking “te mañan” (tot morgen) bijvoorbeeld, volgt altijd een enigszins streng “ku Dios ke”, en dit laatste betekent niets anders dan “met Gods wil” of “als God het wil”.
Om eerlijk te zijn bevalt me dit niet echt. Als ik “tot morgen” tegen iemand zeg, bedoel ik dat positief en wil dit zeggen dat ik de persoon morgen graag weer wil zien. Het toevoegen van “ku Dios ke” geeft het voor mij echter een heel ander gevoel mee, namelijk “het is te hopen dat God het wil”: wellicht is één van ons beiden morgen niet meer in leven… Nu ben ik misschien wat rigoreus, want het kan natuurlijk ook zo zijn dat morgen één van beiden slechts een griepje heeft of dat we elkaar op een andere manier niet tegenkomen, maar toch…
En trouwens, nu ik toch bezig ben: zouden de mensen hier echt constant rondlopen met het idee dat hun leven aan een zijden draadje hangt, en er ieder moment iets kan gebeuren waardoor alles kan veranderen? (wat in feite natuurlijk ook zo is). Ik heb er nooit naar gevraagd, maar zo wil ík in ieder geval niet leven en ik wil dan ook niet steeds aan herinnerd worden aan het feit dat het morgen allemaal voorbij kan zijn. Overigens: ik geloof helemaal niet in God, tenminste…niet in die van de bijbel!

“Ku Dios ke” win ik ooit nog eens iets met de lotto

Nu ik het toch over “de dood” heb (ja, leuk!): een yu di Kòrsou bezoekt gemiddeld in zijn leven veel meer begrafenissen dan een Nederlander. Het is zeer opvallend hoe vaak de mensen hier naar een begrafenis gaan. Op mijn werk wordt mij geregeld via mijn computer een bericht gestuurd over een overleden familielid van een medewerker, en bijna altijd stroomt de Bank (een half uurtje) halfleeg als de begrafenis van dit familielid plaatsvindt. Het is hierbij niet van belang of je de overledene al dan niet hebt gekend, het gaat puur om het steunen van een collega in moeilijke tijden.
Ik weet nog dat ik, toen ik hier net woonde, dacht dat deze gewoonte vast en zeker geboren was uit het feit dat Kòrsou maar een klein eiland is, en men dus wil voorkomen dat slechts weinig mensen een bepaalde begrafenis bezoeken. Het tegendeel is echter waar: ik reed eens langs een kerkhof waar net de begrafenis van de moeder van een hier bekende zanger plaatsvond: half Kòrsou was uitgelopen, wat een mensen!
Sowieso wordt je hier veel vaker met je neus op het feit gedrukt dat er iemand is overleden. Bijna iedere dag komt na het nieuws van 8 uur op de nationale televisiezender een zogenaamde “partisipashon di morto” voorbij. Dit is een overlijdensbericht via de tv, waarin een oproep wordt gedaan om de begrafenis van de overledene te bezoeken. Verder staan, voor zo’n klein eiland, de kranten relatief vol met overlijdensberichten, en meestal is er een foto van de overledene bijgeplaatst. Soms gaat het trouwens om een bericht van iemand die bijvoorbeeld een jaar geleden overleden is en er een kerkdienst voor deze persoon wordt gehouden.
Samenvattend: het begrip begrafenis “leeft” hier veel meer dan in Nederland.

Nog zo iets opvallends waar ik het nog nooit over heb gehad: het autorijden met (te veel) alcohol op is hier heel gewoon. (al weer zo’n eng onderwerp!) Ik moet meteen eerlijk zeggen dat ik er in de loop van de tijd ook ietsiepietsie makkelijker over ben gaan denken, maar zoals de mensen er hier een gewoonte van hebben gemaakt!…echt niet te vergelijken met Nederland.
Er zijn een aantal voor de hand liggende oorzaken van dit gedrag: zonder auto kun je bijna nergens heen, de hete zon die dorstig maakt, de vele happy hours die op het eiland plaatsvinden, de relatief makkelijke en niet erg drukke wegen…
En niet te vergeten het “voorbeeld doet volgen” gedrag dat in de mens zit. Ik herinner me een gesprek dat ik had met een (ex-)collega van de BNA die ook uit Nederland kwam, en al wat langer op het eiland was. Hij vertelde dat hij op voetbal zat, en dat er na de wekelijkse trainingen vaak flink gezopen werd. Hij wilde er eerst niets van weten, maar na een paar trainingen dronk hij lustig mee … en stapte daarna gewoon in de auto.
Jullie vragen je waarschijnlijk af of de politie dan niet streng controleert. Er vinden hier inderdaad vaak controles plaats, maar nou komt het: ik heb eens gehoord dat de straf op het rijden met teveel alcohol op nog niet helemaal geregeld is in de wet. De mensen die betrapt worden, komen er dan ook vaak goed vanaf met een kleine boete. Ongelooflijk, niet?
Of er dan ook veel ongelukken gebeuren? Ach, het komt wel eens voor dat iemand midden in de nacht frontaal tegen een boom oprijdt, en ja, er zal dan vast wel eens sprake zijn geweest van te veel alcohol.

Deze boom kwam duidelijk van rechts...

Tenslotte: het was toch wel een erg mooi gezicht om de 4-maal-honderd-mannenploeg van de Nederlandse Antillen te zien staan (en lopen) in de finale van de wereldkampioenschappen te Finland, tussen al dat geweld van die andere, véél grotere landen. En de Antilliaanse ploeg, met Shurandy Martina als grote belofte, versloeg in de finale nota bene Duitsland en Japan: een grootse prestatie!

De fotofinish…

Na een jaar lang quizzen is het bijna zover: de bekendmaking van de prijswinnaars! Maar om niet op de zaken vooruit te lopen, zal ik nu eerst de prijzen zélf bekendmaken: ook wel belangrijk, dacht ik zo. De fanatiekelingen onder jullie hebben zeker niet voor niets elke maand hun best gedaan, want de te winnen prijzen mogen er, volgens mij althans, zeker zijn. Een aantal van deze trofeeën zal ik met pijn in mijn hart weggeven, zo mooi zijn ze…

Wat de hoofdprijs is, bepaalt over 2 weken diegene die bovenaan in het algemeen klassement staat: deze persoon mag namelijk als eerste 1 van de 11 hieronder afgebeelde en beschreven prijzen kiezen. De nummer 2 is daarna aan de beurt om te kiezen, enzovoorts, enzovoorts. Het kan dus maar zo dat met een beetje geluk iemand die 5e is geworden toch zijn eigen hoofdprijs gewonnen heeft!

Nog even goed opletten vooral diegenen die al lang uitgeschakeld zijn voor een top 10 notering) de prijs die uiteindelijk overblijft, wordt uitgekeerd aan de winnaar van de laatste ronde van de quizz. Ik zou dus toch nog maar gauw even meedoen, want je weet maar nooit!

En dan nu de te winnen prijzen in willekeurige volgorde!

(Deze prijs gaat naar Annemiek (nummer 5 in het klassement))
Heel veel mensen op Kòrsou lopen met een pet op hun hoofd. Dit heeft 2 oorzaken, namelijk de felle zon die elke dag weer brandt, en het feit dat baseball de populairste sport op het eiland is. Een pet als prijs mag dus niet ontbreken. En laat ik nou de mooiste pet der petten hebben bemachtigd! Deze prachtige pet wordt door het toeristenbureau alleen bij speciale gelegenheden aan een select gezelschap uitgedeeld (echt waar). Ik wist er speciaal voor deze quizzz één te bemachtigen door enorm te zeuren en zaniken bij de man van het toeristenbureau die over het uitdelen van de petten gaat. Als de zon nu ook nog eens gaat schijnen in Nederland…

(Deze prijs gaat naar Marten (nummer 7 in het klassement))
Dit leuke Andruw Jones figuurtje is dus echt een regelrecht collectors-item. Ik heb op internet geprobeerd om uit te zoeken wat dit poppetje tegenwoordig ongeveer waard is, maar het is helemaal nergens te vinden, en het moet dus wel goud waard zijn! En helemaal natuurlijk nu deze Curaçaose tophonkballer het beste seizoen uit zijn carrière speelt en hij zelfs bovenaan de lijst van spelers met de meeste homeruns staat. Toppprijs.

(Deze prijs gaat naar Arne (nummer 8 in het klassement))
Deze prijs kon natuurlijk niet uitblijven: als een echte Centrale Bank-man heb ik het hele jaar dat ik op Kòrsou ben alle opvallende munten die ik als wisselgeld kreeg bewaard, en heb deze unieke serie samengesteld. Stuk voor stuk zijn ze officieel al niet meer in circulatie, maar er glipt er dus af en toe nog wel eens één per ongeluk tussendoor: er zit zelfs een muntstuk van 2 en een halve cent bij! De munten zijn 14 tot 34(!) jaar oud en hebben een waarde van minimaal 4 gulden en 42 en een halve cent. Maar als je nog 200 jaar wacht, zal een verzamelaar er zeker weten veel meer voor neerleggen. Leuk voor mensen die de gulden erg missen…

(Deze prijs gaat naar Heidi (nummer 3 in het klassement))
Ik weet dat er een aantal notoire borrelaars onder de top tieners zit (ik zal geen namen noemen) en deze fles Blue Curaçao zal dan ook zeker een gewilde prijs zijn. Dit zoete drankje kan puur worden gedronken of in een cocktail gebruikt. Het wordt o.a. gemaakt van de schil (?) van de laraha, een soort sinaasappel die op het eiland groeit (maar die ik nog nooit gezien heb..). Het blue staat voor de helderblauwe zee rond Kòrsou. Let op: de fles bevat 375 ml en het alcoholpercentage is 26%, dus echt dronken kun je er niet van worden…

(Deze prijs gaat naar El Holandes (nummer 1 in het klassement)
Er zijn op het eiland onnoemelijk veel t-shirts te koop met Curaçao als onderwerp: deze vind ik de mooiste van allemaal. De drie leguanen zien eruit alsof ze een weekje op vakantie in Amsterdam zijn: erg leuk en mooi getekend. Zoals te zien op de foto is zowel de voorkant als de achterkant van het shirt bedrukt. Ik heb maatje L uitgekozen: het kan door sommigen dus als volwaardige pyama worden gebruikt, alhoewel dit natuurlijk niet de bedoeling is!

(Deze prijs gaat naar Stefan (nummer 4 in het klassement))
Bij het zien van deze dolfijntjes-lineaal zal vooral Jos, nu nog nummer 2 in het algemeen klassement, het moeilijk krijgen: hij is namelijk zowel dolfijnenliefhebber als een notoire borrelaar (oh nee, ik zou geen namen noemen). Op de foto is het niet goed te zien, maar de dolfijntjes kunnen lekker rondzwemmen in het helderblauwe water: hier is dus absoluut geen sprake van dierenmishandeling, want de schattige diertjes hebben het goed. Overigens ook handig voor de doe het zelver. En het kunstwerkje staat ook nog eens prachtig op het nachtkastje of de schoorsteenmantel.

Van deze kollektie prachtige koraalstenen is er dus echt maar één in de wereld die er precies zo uit ziet als deze. Uniek dus. Het is nog wel even de vraag of ik ze voorbij de douane kan smokkelen, want officieel mogen koraalstenen niet van het eiland worden meegenomen. Ook deze stenen staan (liggen) prachtig op het nachtkastje … of op de schoorsteenmantel (indien aanwezig). Voor de echte natuurliefhebber.

Deze prijs mag niet ontbreken, want het is één van de toppers als het gaat om typisch Curaçaose souvenirs waar je eigenlijk niets aan hebt. Alhoewel…het dakje kan eraf en dan kun je het dus als een doosje gebruiken om … eeeehhhh … je net afgeknipte teennagels of zoiets in te doen (bedenk zelf maar iets beters). En trouwens: ook dit prijsje staat prachtig op het nachtkastje (overdag dan, ‘s nachts zie je hem waarschijnlijk niet staan.

En wederom een echt collectors-item: Tineke, masseuse/verzorgster van de voetbalploeg die enkele weken geleden goud won op de Koninkrijksspelen, stond speciaal voor deze quizzz haar pet af, die ze dag en nacht gedragen heeft tijdens diezelfde spelen. Nu lieg ik een heel klein beetje, want er was één moment dat ze deze pet niet op had: toen ze werd gefeliciteerd door Koningin Beatrix na het winnen van de gouden plak, maar dat snappen jullie natuurlijk ook wel. Bij de pet zit nog een Koninkrijksspelen-speldje van het NOC-NSF (waar staat die afkorting ook al weer voor?). Tineke, nog bedankt! (als je hem nog terug wil, kan dat dus nu niet meer).

(Deze prijs gaat naar Kittie (nummer 6 in het klassement))
Ook weer zo’n toppertje op souvenir-gebied. Deze placemats zijn echt een rage op het eiland: ze zijn namelijk overal te koop (maar niemand koopt ze). Bijzonder aan déze placemats is dat ik er bijna een jaar dagelijks mijn bordje op heb gezet: de broodkruimels moeten er dus nog wel even van af worden geveegd. Ze zijn erg leerzaam: je krijgt een mooi overzicht voorgeschoteld van planten, vogels en vissen op het eiland. Ik ben er inmiddels een beetje op uitgekeken. Voor de natuurliefhebber.

(Deze prijs gaat naar Jos (nummer 2 van het klassement))
De reeds eerder genoemde notoire borrelaars hebben natuurlijk niet genoeg aan één fles sterke drank, vandaar deze fles Ponche Caribe als tweede alcoholische prijs. Vooral lekker met ijs, als het mooi weer is: de drank is gelukkig lang houdbaar. Deze is iets minder zoet dan de Blue Curaçao. Let op: inhoud 700 ml, en een alcoholpercentage van slechts 11 procent: eigenlijk dus toch niet zo geschikt voor notoire borrelaars (ik noem geen namen).

Dat praatjes geen gaatjes vullen, maar voetbalplaatjes des te meer, leidde ik laatst af uit het aantal bezoekers van deze weblog nadat ik een aantal foto’s van de voetbalfinale van de Koninkrijksspelen 2005 plaatste: deze site is verdorie het hele afgelopen jaar nog nooit zo goed bezocht (91 bezoekers op 1 dag)!: doe ik bijna iedere week mijn stinkende best om een leuk stukje te schrijven, en vervolgens trekken een aantal onduidelijke, van ver genomen voetbalfoto’s meer websurfers dan al mijn stukjes bij elkaar. Lekker dan! Daar ben ik echt bij mee…Toch ga ik het nu gewoon weer proberen, het gaat mij tenslotte om kwaliteit en niet om kwantiteit..

Ik moet zeggen dat ik nu toch echt ben begonnen met aftellen: ik kan haast niet wachten om weer naar huis te gaan. Om heel eerlijk te zijn heb ik het hier op het ogenblik allemaal wel gezien. Het is een bekend verschijnsel bij veel mensen hier: op een gegeven moment wil.. nee.. moet je gewoon (even) van het eiland af. Het eilandgevoel grijpt je naar de strot en je krijgt het benauwd, terwijl het iedere dag al zo warm is. Ik heb dit gevoel lang kunnen uitstellen, maar nu is het dan zo ver: ik wil eraf!!! … Al wil dit niet zeggen dat ik Kòrsou straks niet heel erg ga missen.

Met het oog op mijn aankomende terugkeer naar Nederland is het natuurlijk erg fijn om te horen dat Ajax afgelopen vrijdag de Supercup heeft gepakt door een overwinning op PSV. Ajax lijkt dus precies op tijd hersteld van het afgelopen dramatische seizoen. Ik kan straks met een gerust gevoel mijn oude vaste plaats in de Arena opzoeken om van mooi voetbal te genieten. Aan de andere kant zijn de dreigementen die zijn geuit met betrekking tot een bomaanslag in Amsterdam nou niet echt goed nieuws: laten we maar hopen dat het loos alarm is…

Het bezoek van de Koningin aan de Bank Nederlandse Antillen, alweer bijna 2 weken geleden, mag ik hier niet vergeten, al is het allen al omdat ik hiervan een verslag aan jullie beloofd heb.
Dat Beatrix bepaald niet alledaags bezoek voor de Bank is, bleek al uit de ellenlange voorbereidingen die waren getroffen: het gebouw, de tuin c.q. grote parkeerplaats en de buitenmuren moesten er piekfijn uitzien voor de uiteindelijke 2 uurtjes die Bea in ons midden was. Er was dus van te voren hevig geschilderd, gepoetst en getuinierd om het er allemaal zo feestelijk mogelijk uit te laten zien. Verder was er per vliegtuig een loodzware muntpersmachine uit Nederland gehaald, want de Koningin zou immers de eerste slag gaan slaan van de speciale Antilliaanse (en Arubaanse) herdenkingsmunten ter gelegenheid van haar eigen 25-jarig jubileum. Tekeningen en kunstwerkjes van kinderen werden in de lobby opgehangen, een piano werd geregeld voor het mini-concert met twee opera-zangeressen: het kon allemaal niet op!

Één van de door kinderen gemaakte kunstwerkjes

Wat ik nog helemaal niet verteld heb is het feit dat het overgrote deel van het personeel vrij kreeg op de betreffende vrijdag (29 juli). Echter, mijn persoontje hoorde bij het personeel (samen met medewerkers van de afdelingen betalingsverkeer, facilitaire diensten en beveiliging) die wèl hun gewone werk moesten doen. Zó erg vond ik dat overigens niet, want ik kon zo mooi alles een beetje in de gaten houden en wat kiekjes maken. (Verder waren er overigens ook veel medewerkers van de Bank op de dag aanwezig, die hielpen bij de organisatie van het mega-evenement.)

Het op de trappen van het bankgebouw opgestelde kinderkoor

De grote dag zelf begon ik op een ongelooflijk stomme manier. Als één van de weinigen mocht ik met auto het parkeerterrein van de Bank op (mijn net gewassen auto zou die dag nodig zijn) en mij werd bij het binnenrijden door de beveiligingsman gevraagd om de sleutels in het autoslot te laten, zodat ze hem makkelijk konden gebruiken. En jullie raden het al: ik deed de auto op slot met de sleutels er dus nog in!!: het was ook nog veel te vroeg voor dit soort moeilijke dingen….Uiteindelijk werd het probleem gelukkig met een paar reservesleutels opgelost, zodat ik niet verder als de kneus van de dag door het leven hoefde te gaan.

Beatrix geflankeerd door BNA-president Emsley Tromp(foto gemaakt door Ashley Seferina)

Afijn: stipt half tien in de ochtend kwam Beatrix de parkeerplaats opgereden, waar ze werd opgewacht door de president van de Bank, Emsley Tromp, en een heus kinderkoor. Vervolgens ging ze door naar de tekeningen, en daarna naar de grote hal, waar alle “belangrijke” mensen wachtten op haar komst. Het hele programma, inclusief het slaan van de munten, verliep gladjes, en na nog een borrel te hebben genomen, vertrok Beatrix weer, tevreden medewerkers van de Bank achterlatend: alle moeite was niet voor niets geweest, de koningin kon trots zijn op de BNA.

Beatrix showt trots één van de door haar geslagen munten

Deze log sluit ik af door een tipje van de sluier op te lichten met betrekking tot de prijzen die te winnen zijn met de quizzz (zie hieronder). Niet schrikken
Iedereen die in de top 10 van het algemeen klassement eindigt, krijgt onder andere de prachtige hiernaast afgebeelde, geplastificeerde boekenlegger met daarop alle Curaçaose spelertjes die vorig jaar wereldkampioen Little League Baseball werden!

Naast deze boekenlegger krijgen alle top 10-ers óók nog een door mij samengestelde CD met leuke Antilliaanse muziek en ….de échte prijzen, die ik volgende week zal verklappen.

Hallo! Zijn jullie daar nog?
Tsja, sorry hoor, de uitslag van de quizz liet weer eens te lang op zich wachten. Maar, jullie zullen begrijpen dat ik deze dagen nog meer te doen heb.

Ik zal beginnen met de uitslag van de laatste ronde van deze quizz. Terwijl mijn horloge 10.50 uur aangaf op het moment dat de KL785 de grond raakte, verscheen op de schermen van Schiphol 11.05 als aankomsttijd. Begrijpen jullie dit?
Afijn, mijn eigen spelregels volgend zal ik 11.05 als juiste landingstijd gebruiken en daarmee zat Arne er het dichtste bij met 11.09 uur. Hij is tevens de enige die extra (3+1) punten krijgt in deze laatste ronde: gefeliciteerd!

Het ontvangstcomité op Schiphol

Het algemeen klassement is na deze laatste uitslag natuurlijk niet zo heel erg veranderd. Arne klimt nog een paar plaatsjes, maar voor de rest blijft alles hetzelfde.
En daarmee is dus mijn broer El Holandes/Ralph/Rafa de GROTE WINNAAR VAN DE ROBERT OP CURACAO WEBLOG QUIZZ geworden. Wat een prestatie!

El Holandes showt trots zijn hoofdprijs

Zoals te zien op de foto heeft hij zijn prijs al uitgekozen: het prachtige t-shirt met de leguanen. Staat hem goed, vinden jullie niet?
Het is nu de beurt aan de nummer 2 van het klassement Jos om zijn prijs te kiezen uit de overgebleven prijzen. Jos, laat ons via deze site weten wat je kiest, zodat daarna Heidi, de nummer 3 van de lijst, haar prijs kan uitkiezen. Enzovoorts…. (zie hieronder de volgorde van de top 10). Ik ben erg benieuwd!
Een opsomming van de prijzen is hier te vinden.

En is hiermee deze site officieel afgelopen?
Nou, ik ben van plan om in ieder geval nog een laatste log vanuit Nederland te schrijven, maar deze kan nog wel even op zich laten wachten. En … wellicht kom ik in oktober nog even 2 weken terug naar Korsou en het kan best dat er dan ook nog een logje of 2 inzit. We zien wel….maar voorlopig AYO !

De eindstand van de quizzzz

________________________________________
Vooral de lezers van mijn log die in de top 10 (en net daaronder) van het quizz-klassement staan, kijken er waarschijnlijk al dagen (weken?) naar uit: de laatste quizzz van deze site!

Lang heb ik nagedacht over deze laatste ronde: hoe kan ik deze quizz nog tot de allerlaatste minuut spannend houden?…. Plotseling wist ik het! Natuurlijk!
Jullie willen het vast weten, niet?…Komt ie!

Eerst wat info vooraf: zoals ik onlangs al liet weten vlieg ik met vlucht KL-785 op 27 augustus terug naar Nederland, om op zondag 28 augustus om 10.35 uur op Schiphol te landen. Tenminste…zo staat het op mijn ticket. Met de KLM weet je het echter nooit!

De vraag is nu dan ook: hoe laat landt mijn vlucht straks op zondag 28 augustus? 10.34 uur? 10.49 uur? Of precies om 10.35 uur? Wie zal het zeggen? Jullie dus!

Ik wil dus graag op de minuut nauwkeurig weten hoe laat ik straks werkelijk zal landen. Als je het precies raadt krijg je 6 (5 + het gebruikelijke puntje) punten. Zit je er 1 minuutje naast dan verdien je 5-en-een-halve punt, 2 minuten ernaast 5 punten, en ga zo maar door.

Dit betekent dus (kijk maar even rustig naar het klassement) dat er maar liefst 4 lezers zijn die het algemeen klassement nog kunnen winnen: El Holandes, Jos, Heidi en Stefan! Dat wordt dus sidderen! (en trouwens: ook de top 10 is nog lang niet bekend, want Liz, die nu op de 15e plaats staat, zou in principe de top 10 nog kunnen binnendringen).

Ik zou dan ook zeggen: komt allen gezellig de betreffende zondagochtend naar Schiphol om het wonder met eigen ogen te aanschouwen. Wat zal dat een spannende dag worden, zeg!

Dan nog even wat spelregels om het allemaal eerlijk te houden:

1: De tijd die op de beeldschermen van Schiphol en op teletekst verschijnt is uiteindelijk de enige juiste tijd. Op je eigen horloge kijken is dus niet nodig. (En diegenen die dus niet op Schiphol zijn (o.a. Annemiek), kunnen dus in hun vakantieverblijf via teletekst op de hoogte blijven van de uitslag).

2: Om catenaccio-quizzzgedrag te voorkomen, mogen antwoorden eventueel ook via mijn hotmail-adres (rnoordberger@hotmail.com) doorgegeven worden. (Dit hoeft niet). Op deze manier is het dus niet mogelijk om te wachten op de antwoorden van anderen (die lager in het klassement staan dan jij).

Duidelijk? Oh ja: uiterlijke inleverdatum van je antwoord is 26 augustus: Nederlandse tijd!. (Dan kan ik namelijk alle antwoorden in het vliegtuig meenemen en direct na aankomst het klassement opmaken).

Ik zou zeggen: Succes en toi-toi-toi! (Ik zie jullie 28 augustus)

Op grootse wijze won het Nederlands voetbalelftal vrijdagavond het goud op de Koninkrijksspelen 2005 door een overwinning (2-0) op het elftal van de Nederlandse Antillen. In een bomvol en sfeervol Ergilio Hato-stadion was Oranje op de gloednieuwe kunstgrasmat door zeer goed spel veel sterker dan de enigszins vermoeid ogende thuisspelende tegenstander. Door 2 doelpunten van Joey Godee kregen de jonge voetballers, die in de finale hun beste voetbal van het toernooi lieten zien, het publiek op de tribunes muisstil: de Antilliaanse voetballers oogden naarmate de wedstrijd vorderde steeds moedelozer. Uitblinkers tijdens het gehele toernooi in het Oranje-team waren Vincent van der Berg, Osman Abdi Bille en Joey Godee, die uiteindelijk topscorer van het toernooi werd met 4 gescoorde doelpunten.
Hulde voor het hele elftal, inclusief natuurlijk fysiotherapeute Tineke Diaz en andere begeleiders, die allen werden gefeliciteerd door Koningin Beatrix! Na de wedstrijd werden de zeer geslaagde Koninkrijksspelen middels een prachtige muziek- en dansshow op swingende wijze afgesloten. Een fotoverslag van de avond volgt hieronder…

Oranje viert feest na het eerste doelpunt …

Klik hier om direct naar de uitslag te gaan

Als ik naar de snel dalende bezoekersstatistieken van deze site van de laatste tijd kijk, besef ik maar al te goed dat ik hoognodig op de proppen moeten komen met wat leuke teksten, om jullie weer een beetje bij de les te krijgen. Laat ik maar meteen beginnen…

Allereerst belangrijk huishoudelijk nieuws. Voor iedereen die het nog niet weet: mijn ticket is inmiddels geregeld en op zaterdag 27 augustus aanstaande vlieg ik terug naar Nederland, om op zondag 28 augustus rond half elf in de ochtend aan te komen op Schiphol. Zet dit even duidelijk in jullie agenda’s, want ik verwacht een imponerend ontvangstcomité. Ik begrijp dat jullie op je vrije zondagochtend liever nog wat uitslapen, maar ik kom maar één keer terug uit Curaçao, dus vergeet niet jullie wekkers op de betreffende zondag te zetten.

Staat er bij de BNA dan al een opvolger klaar?, hoor ik jullie vervolgens denken. Nou, dat is dus helaas nog steeds niet het geval, al is men er al zéér geruime tijd zéér druk mee bezig om iemand te vinden. Het hele sollicitatieproces wil echter niet echt vlotten en ik ben nu dan ook erg bang dat ik mijn opvolger niet zal kunnen inwerken. In het ergste geval is het straks zelfs zo dat er in september nog niemand is aangenomen, en de afdeling tijdelijk onthoofd zal zijn. Ik heb, om mezelf te beschermen, gelukkig al een tijdje geleden duidelijk aangegeven dat ik niet langer dan tot eind augustus zal aanblijven, want ik zag dit scenario eigenlijk al aankomen. Kortom: ik maak me er niet al te druk meer om, al vind ik het wel jammer voor de medewerkers van de afdeling die ik achterlaat, want voor hen is het niet echt denderend dat ze straks tijdelijk zonder hoofd zitten (er is immers genoeg werk te doen).

Dat het vinden van een opvolger niet al te snel verloopt heeft wellicht ook te maken met het bezoek van Koningin Beatrix aan de Bank aanstaande vrijdag 29 juli (!). Alles wordt namelijk uit de kast gehaald om er een spektakel van te maken. Ik weet niet of dit officieel bekend mag worden gemaakt, maar de Koningin zal bij de BNA verrast worden met mooie tekeningen, een heus kinderkoor en een operazangeres die wordt begeleid door een pianist, en daarbij zal ze hoogstpersoonlijk de eerste uitgave van de Antilliaanse herdenkingsmunt ter ere van haar 25-jarig jubileum gaan slaan. Hiervoor is uit Nederland een speciale oude muntpers (enkele duizenden kilo´s zwaar) gekomen, die inmiddels al parmant in de Bank staat te prijken. Ik heb via-via gehoord dat ze de munt niet echt zal gaan slaan (deze zijn immers al lang in Nederland gemaakt), maar dat mag de pret niet drukken. Ten slotte kan ik nog vermelden dat in verband met de veiligheidsmaatregelen de betreffende vrijdag bijna al het personeel van de BNA vrij is… maar dat ik die dag gewoon moet werken! (in verband met mijn onmisbaar zijn?) Het klinkt raar uit mijn mond (pen), maar dit vind ik eigenlijk niet zo erg, want ik maak dit soort dingen graag van dichtbij mee, al is het alleen al om er volgende week wat over te kunnen schrijven.

Genoeg over de B.N.A….: misschien hebben de lezers in Nederland er geen idee van, maar deze week worden op Korsou de “Weganan di reino 2005” ofwel de Koninkrijksspelen 2005 gehouden. Voor mij en een hoop Korsounaren betekent dit een weekje genieten van leuke en spannende wedstrijden tussen jonge sporters uit Nederland, Aruba en de Nederlandse Antillen. De spelen leven hier enorm en veel wedstrijden worden zelfs rechtstreeks op TV uitgezonden (inclusief uitgebreide commentaren). Ik kijk er natuurlijk met een chauvinistische blik naar, alleen al door het feit dat ik één van de weinigen ben die de Nederlandse sporters een warm hart toedraagt. Ik heb deze week enkele voetbal- en honkbalwedstrijden bezocht en ik moet zeggen dat er een zeer goede sfeer heerst rond de wedstrijden en het erg gezellig is op de diverse tribunes. Het kijken naar sport is hier voor veel mensen echt een uitje, want zóveel is er natuurlijk ook niet te doen op dit kleine eiland. Toen ik op een gegeven moment zelfs de koningin der olympische bobo’s Erica Terpstra op de tribune ontwaarde, kreeg ik helemaal een euforisch gevoel van binnen: let the games begin!

Op de tribune’s wordt af en toe zelfs de wave ingezet

Wat de spelen ook een speciaal tintje meegeeft is het feit dat de fysiotherapeute van de Nederlandse voetbalselectie niemand minder dan Tineke Diaz is, die ik nog uit mijn studententijd (lang geleden!) ken.

Tineke en ik op de tribune bij het baseball

Ik had haar al zo’n 10 jaar niet meer gezien en des te leuker is het dan ook om haar hier op Korsou na al die tijd weer eens te ontmoeten. Ik volg het Nederlandse voetbalelftal nu dan ook extra fanatiek, wat overigens niet altijd meevalt. Nederland heeft in de betreffende leeftijdsklasse namelijk niet het sterkst mogelijk team gestuurd (alleen de beste spelers van amateurclubs), dat zou immers ook niet eerlijk zijn. Gevolg is dat ik zo nu en dan met samengeknepen billen naar de wedstrijden kijk en het maar de vraag is of Oranje aanstaande vrijdag in het bijzijn van de (echte) Koningin het goud gaan pakken. Het team van de Antillen is licht favoriet…maar we houden hoop!

Tineke in actie (foto genomen van TV!)!